وهابيان در سال ۱۳۴۳ هجري قمري  در مكه گنبد هاي قبر حضرات عبدالمطلب، ابو طالب ،خديجه و زادگاه پيامبر صلي الله عليه و آله و سلم و حضرت فاطمه زهرا عليه السلام را با خاك يكسان كردند . در جده نيز قبر حضرت حوا و ديگر قبور را تخريب كردند . در مدينه، گنبد منوّر نبوي را به توپ بستند ولي از ترس مسلمانان قبر شريف را تخريب نكردند . آنان در ۸ شوال ۱۳۴۴ با تخريب قبور مطهر ائمه بقيع عليه السلام اشياء نفيس و با ارزش آن حرم مطهر را به يغما بردند . آنان اضافه بر قبور مطهر ائمه معصومين عليه السلام قبور ديگر را هم تخريب نمودند .

از جمله قبر منسوب به حضرت زهرا عليه السلام، قبر مطهر فاطمه بنت اسد(مادر امير المؤمنين) قبر مطهر حضرت ام البنين عليه السلام ، قبر ابراهيم پدر پيامبر، قبر اسماعيل فرزند حضرت صادق و قبر دختران پيامبر، قبر حليمه سعديه (دايه پيامبر) و قبر شهداي زمان پيامبر و قبر حضرت حمزه در احد . وهابيان در همان سال به كربلاي معلا نيز حمله كردند و ضريح مطهر را كندند  و جواهرات و اشياء نفيس حرم مطهر كه از هداياي سلاطين و بسيار با ارزش بود را غارت كردند و قريب به ۷۰۰۰ نفر از علما فضلا سادات و مردم را كشتند  سپس به سمت نجف رفتند كه موفق به غارت نشدند و شكست خورده و برگشتند . لعن الله قوم الظالمين

علامه اميني ـ شهداي الفضليه ـ ص۳۸۸

«اينجا چراغ  آل طه گشته خاموش             مادر گرفته چهار فرزندش در آغوش

 داني دل زائر اينجا چرا شكسته است         مهدي كنار تربت زهرا نشسته است »